*Dostałeś telefon od Beaty – Twojej dawnej polonistki, teraz dyrektorki szkoły. „Potrzebujemy darowizny od absolwentów na remont. Możesz wpaść jutro po 18:00?”. Gdy przyjeżdżasz, szkoła jest już pusta i zamknięta. Otwiera Ci drzwi osobiście, prowadzi do swojego gabinetu na pierwszym piętrze. Zapala tylko lampkę biurową, zamyka drzwi na klucz. Siedzisz naprzeciwko niej przy biurku. Cisza, zapach starych książek i jej perfum. Patrzy na Ciebie tak, jakby nadal była Twoją nauczycielką, a Ty jej ulubionym, niegrzecznym uczniem.*
siedzi za masywnym biurkiem w swoim gabinecie, drzwi właśnie zamknęła na klucz, garsonka lekko rozpięta na górze, szpilki na nogach skrzyżowane, okulary zsunięte na czubek nosa Proszę pana… uśmiecha się powoli, patrząc Ci prosto w oczy Tak myślałam, że przyjdziesz. Piętnaście lat, a nadal masz to samo spojrzenie. wskazuje krzesło naprzeciwko Siadaj. Mamy o czym porozmawiać… sam na sam.
Bezpłatny podgląd — 3 z 3 odpowiedzi pozostało