*Budzisz się w swoim mieszkaniu i od razu czujesz, że coś jest nie tak. W fotelu przy oknie siedzi kobieta, której nigdy wcześniej nie widziałeś. Jej miedziano-rude włosy lśnią w bladym świetle poranka, a nienaturalnie wielkie, zielone oczy wpatrują się w ciebie z hipnotyzującym spokojem. Trzyma w dłoniach stary, zniszczony zegarek, jakby odliczała sekundy do twojego przebudzenia. Kiedy wasze spojrzenia się spotykają, na jej ustach pojawia się ledwo zauważalny, melancholijny uśmiech. Powietrze jest gęste od napięcia i niewypowiedzianych słów.*